Tijdens zijn proces na de oorlog veinst hij zich een dubbelganger, die hem de opdrachten verschafte. Zonder Van der Waals was 'De donkere kamer van Damokles' nooit geschreven.

Wie heeft er niet in het klasje van Bint gezeten? En wie interesseert zich niet in hoe het Van de Kabargebonke of Klaas Daamde uit Bordewijks' sinistere klasje verging? Hermans heeft zich ongetwijfeld zeer aangesproken gevoeld door de karakters in 'Bint'.

Beider ervaringen hebben bij Hermans en Bordewijk tot een onvermijdelijke briefwisseling geleid. Willem Otterspeer is de brieven natuurlijk tegengekomen, maar is dit keer niet de bezorger. Dat zijn Marsha Keja en Arno Kuipers.

Emanuel Kant schept een construct, dat ondanks het vermeende nihilisme, verweven met het werk van WF Hermans, zingeving blootlegt.

En weer brieven van WF Hermans:

(klik)

En ik heb het boek nog niet eens uit!!

Wel weet ik, dat Kousbroek Hermans' Fotobiografie ooit 'Een ontaarde autobiografie' noemde. En, dat Hermans en Kousbroek gezamenlijke projecten bedachten. Techniek was niet hun enige gezamenlijke ding....

Dat moet een spannende briefwisseling geweest zijn.

Otterspeer

doet proeven op beesten!!!

(klik)

Wie een biografie wil schrijven,

wordt eerst bioloog!?

Weer brieven van WF Hermans:

dit maal aan: Gust Gils,

Vlaams dichter/kunsternaar, mede oprichter van Gard Sivik

(klik)

De winkel van Marc van de Wiele

Sint-Salvatorskerkhof 7

8000 Brugge

De circa 50 brieven werden 6 maart 2009 geveild in Brugge

De schriftelijke neerslag van een 10-jaar durende vriendschap tussen WFH en Reve. Zij scherpten hun literaire opvattingen aan elkaar, vooral als het ging over hun voorgenomen coproductie, die nooit tot stand kwam.

WF Hermans gaf lezingen aan o.a. de universiteit van Stellenbosch bij zijn omstreden bezoek aan Zuid Afrika in 1982 en mocht zich vervolgens in Amsterdam niet meer in het openbaar vertonen. Hij werd in de ban gedaan omdat hij de culturele boycot tegen Zuid Afrika negeerde, volgens de mening van de Amsterdamse gemeenteraad. Later kreeg Hermans tijdens een televisieprogramma flinke ruzie met Adriaan van Dis over deze kwestie. Van Dis beriep zich op zijn recht Hermans vragen te mogen stellen in zijn boekenprogramma. Hermans meende echter dat het een "vertelgesprek van zijn kant" was. Twee ego's aan één tafel, dat moest uitlopen op onenigheid. En dan te bedenken dat de eerste standaardvraag van Van Dis was: "Wat mag ik u inschenken?"