INTERVIEW MET WFH
OVERZICHT EN LINKS NAAR INTERVIEWS MET WFH:
>1950-1959< >1960-1969< >1970-1979< >1980-1989< >1990-1996<
"Ik
sta er mijn kostbare tijd te verknoeien"
De Telegraaf, 29-12-71
Ger
Kraay
Groningen,
woensdag.
Minster
jhr. mr. M.L. de Brauw van Wetenschapsbeleid, is door twee kamerleden gevraagd
een onderzoek in te stellen naar de manier waarop Willem Frederik Hermans zijn
werk aan de universiteit van Groningen verricht.
Hij
moet dan uitzoeken wat er waar is van de beschuldigingen der studenten, dat
Hermans nauwelijks één dag per jaar op het instituut verschijnt, en dat hij
dit cursusjaar nog geen enkel college gegeven heeft.
Daarmee
is de (jaarlijkse) rel rond Nederlands bekendste schrijver, tevens lector in de
fysische geografie, naar een nieuw hoogtepunt gestegen.
"Er
zijn geen methoden om die man te dwingen zich eens wat nuttiger te maken",
zegt prof. dr. R. Tamsma over het conflict met lector W.F. Hermans.
Maar
Hermans wil betere voorbereiding door de studenten. Hij zegt:
"Het
is onvoorstelbaar dat deze zaak in de Kamer is gekomen", aldus dr. Hermans,
met vakantie thuis in zijn woonplaats Haren. "Het gaat om een kleinigheid,
maar die studenten zien blijkbaar kans om er zelfs het parlement bij te slepen.
Overigens, die beschuldigingen zijn volkomen onzinnig. En het is ronduit gelogen
dat ik zo weinig zou komen."
"Een
uitzichtloze situatie" aldus prof. dr. R. Tamsma, voorzitter van de
subfaculteit geologie. "Er zijn, vrees ik, geen methoden om die man te
dwingen zich eens wat nuttiger te maken".
Twee
reacties die tekenend zijn voor het conflict. Daarbij gaat het (al sinds jaren)
om de manier waarop college gegeven moet worden.
"Als
ik een vraag stel wil ik weten wie mij antwoord geeft", aldus lector
Hermans. "En ik wil weten hoeveel er naar mijn college zullen
komen.Bovendien lijkt het me niet onbelangrijk dat de studenten zich degelijk
voorbereiden. Anders sta ik mijn kostbare tijd te verknoeien".
Het
zijn voorwaarden die de studenten - eerstejaars, ze worden gesteund door de staf
van het instituut - niet willen accepteren. Ze willen anoniem blijven, uit vrees
dat een slechte beurt in de collegezaal hun beoordeling zal schaden.
Paniek
Dit
jaar bleven beide partijen zo onverzoenlijk op hun standpunt staan dat er door
lector Hermans geen enkel college meer gegeven werd.
Het
gevolg: nauwelijks te beteugelen paniek onder de eerste jaars. Ze zagen hun
kansen om het tweede studiejaar te halen als sneeuw voor de zon verdwijnen.
Prof.
Tamsma kon ze niet geruststellen. "Per brief heb ik ze duidelijk gemaakt
dat Hermans, die in 1958 benoemd is, nog een z.g. lector "oude-stijl"
is. Hij is autonoom t.a.v. de manier waarop hij zijn onderwijs verzorgt. Daar
doe ik helemaal niets aan.
De
faculteit kan alleen maar bezwaar maken als Hermans inderdaad van zijn
oorspronkelijke schema afwijkt. En dat is, nu de tentamens van half december
achter de rug zijn, nu vastgesteld".
Elk
jaar
Dus
heeft prof. Tamsma een vermanende brief opgesteld aan de onwillige lector. Maar
die brief moet eerst nog langs alle meebeslissende organen, en het uiteindelijke
effect wordt niet hoog aangeslagen.
"Ik
zie ervan komen", aldus de hoogleraar, "dat we een dure formatieplaats
in onze wetenschappelijke staf voorgoed zijn kwijtgeraakt aan iemand die daar
nauwelijks iets tegenover stelt. We hebben elk jaar dit probleem met Hermans. In
de loop van de tijd heeft hij bovendien nog een groot deel van zijn
onderwijstaak weten af te stoten; zijn assistent werkt eigenlijk voor
twee."
Op
de achtergrond van het conflict Hermans-Geologisch Instituut spelen de
democratisering en de onderwijsvernieuwing die "Groningen" heeft
ingevoerd.
Prof.
Tamsma: "Als Hermans zegt: Ik wil weten wie me antwoordt op een vraag, dan
geeft dat precies aan waar hij fout zit. Het gaat er juist om dat de student op
zo'n college vragen kan stellen. Dat is een methode die door Hermans blijkbaar
niet begrepen wordt."
Zijn
spreekuur geeft wat dat betreft geen uitkomst. Want net als in de literatuur
staat hij ook bij ons bekend als een bullebak. De studenten durven individueel
gewoon niet met hem te praten."
Hermans
reactie hierop:
"Ik
heb inderdaad bezwaren tegen het programma zoals dat aan het Instituut
ontwikkeld is. Maar hoe de vork precies in de steel zit kan ik niet zeggen, want
ik heb een brief met tegenvoorstellen naar het subfaculteitsbestuur gezonden.
Overigens,
toen de studenten twee jaar geleden bij me kwamen om een eind te maken aan de
massale hoorcolleges, heb ik gezegd: Akkoord, zoals het nu gaat zou ik het beter
per stencilmachine kunnen doen.
Een
andere methode dan maar. Maar dan stel ik wel mijn voorwaarden. En die zijn niet
zo maar uit de lucht komen vallen. Vorig jaar was de opkomst op die colleges nl.
minimaal. En die paar die er kwamen wisten nauwelijks waar het om ging.
Ik stond toen werkelijk mijn tijd te verknoeien en dat doe ik niet meer."
OVERZICHT EN LINKS NAAR INTERVIEWS MET WFH:
>1950-1959< >1960-1969< >1970-1979< >1980-1989< >1990-1996<
