OVERZICHT EN LINKS NAAR INTERVIEWS MET WFH:

>1950-1959<             >1960-1969<              >1970-1979<             >1980-1989<              >1990-1996<

Het Parool, 8 oktober 1970.

Hermans wint na 10 jaar geschil met uitgever.  

Amsterdam, donderdag. Aan een tien jaar slepende vete tussen uitgever Geert van Oorschot en schrijver Willem Frederik Hermans is onlangs een eind gekomen door de uitspraak van een arbitragecommissie op 16 september. Het vonnis is inmiddels bij de rechtbank gedeponeerd. De commissie heeft bepaald dat Van Oorschot voor Hermans' boek Paranoia een te laag honorariumpercentage heeft betaald; dat een uitgever die zichzelf respecteert de auteur drukproeven moet sturen als hij een boek herdrukt; dat Van Oorschot te veel aftrok voor de band van de gebonden Witte Olifantdeeltjes (hij berekende de royalties over de ingenaaide prijs). Zo deelt W.F. Hermans mee.

De commissie werd gevormd door J.J. Klant, lector aan de universiteit van Amsterdam, voor Hermans, drs. H. Brandenburg, accountant, voor Van Oorschot en de advocaat mr. TH. Limpers als voorzitter.

Hermans: "Het begon omstreeks 1960, toen Van Oorschot met de eerste Witte Olifant begon. Daar ben ik meteen tegen geweest. Ik vond het lelijke boeken. Niet alleen ik, maar ook anderen vonden dat. Ze gingen ook slecht. Het beste bewijs is dat Van Oorschot sinds een paar jaar geen Witte Olifanten meer uitgeeft maar gewone pocketboeken zoals iedereen."

De Witte Olifant-boeken waren goedkope, gebonden boeken, in offset gedrukt.

Hermans: "Ik was ook tegen herdruk van mijn boeken in die serie omdat ze in offset werden gedrukt en omdat ze niet te corrigeren waren. Toen zei Van Oorschot: daar heb ik niets mee te maken en drukte ze toch. In '62-'63 heb ik toen geëist de contracten te annuleren wegens wanprestatie van Van Oorschot. De gewone rechter in Amsterdam heeft toen bepaald dat op die basis geen ontbinding van contracten mogelijk was. Daarna is er nog veel correspondentie geweest en toen, in 1967, herdrukte Van Oorschot een van de drie Melodrama's in de Witte Olifantserie. Dat heeft de rechter toen verboden. Daarna heeft mijn advocaat aan zijn advocaat nog andere eisen gesteld, onder meer over die drukproeven. Van Oorschots advocaat zei toen in een brief dat drukproeven in offset niet gecorrigeerd hoeven te worden. Van Oorschots advocaat heeft tenslotte voorgesteld over al die zaken eens te praten. En daaruit is het besluit van arbitrage voortgekomen. Het is bindend in hoogste instantie. Tevoren zijn we overeengekomen dat de kosten door de verliezende partij gedragen zouden worden."

Die kosten bedragen aldus Hermans ¦ 1729,70, te betalen door uitgever Van Oorschot. Over de hoogte van het bedrag dat Van Oorschot Hermans zou moeten betalen voor de te weinig betaalde royalties (het is door Hermans' advocaat uitgerekend) wil Hermans zich niet uitlaten.

  Is hij tevreden over deze uitspraak?

Hermans: "Voor het grootste deel wel, maar aan de andere kant als de verhouding tussen een auteur en een uitgever is dat het contact zich tien jaar lang moet voortslepen in de rechtszaken en via advocaten, begrijp ik niet dat een uitgever er niet in toestemt dat die auteur zijn boeken bij een ander uitgeeft."

De laatste tijd hebben De Bezige Bij en uitgeverij Thomas Rap nieuwe boeken van Hermans uitgegeven.

Van Oorschots commentaar: "De zaak is met dit vonnis voor mij af. Ik heb geen behoefte aan een reactie."

Ook opgenomen in Mandarijnen op zwavelzuur. (4e druk blz 258)